دیشهای ماهواره از پشت بام ساختمانها جمع می شوند.تلویزیون جمهوری اسلامی همزمان با پخش سرود "النصر لنا"،با زیرنویس خبر از پیروزی می دهد.در خیابانها برادران بسیجی با پخش گل و شیرینی این پیروزی را جشن می گیرند.و تصاویر سید حسن نصرالله این جشن و سرور را نظاره می کنند.این بار خبری از نوشیدن جام زهر نیست.همین که اسراییل نتوانسته است لبنان را به تصرف خود درآورد،برای پیروز شدن کافی است.چه اهمیتی دارد که جنوب لبنان از حزب الله پاکسازی شود!!می توان سربازان اسلام را در قالب نیروهای حافظ صلح در جنوب لبنان مستقر کرد.کشته شدن نزدیک به هزار غیرنظامی،خود نشانه دیگری از این پیروزی است.می توان مردمی بی دفاع را در آتش لشکری مجهز،گرفتار کرد و از پناهگاهی،مخفیانه سرود پیروزی سر داد.پذیرش قطعنامه ای که آشکارا خلع سلاح حزب الله را طلب می کند نیز از اهمیت این پیروزی نمی کاهد.این همان پیروزی است که خداوند وعده اش را داده بود!!فقط کافی است چشمهایتان را بر واقعیتها ببندید،گوشهایتان را بگیرید،و با صدایی بلند فریاد بزنید که پیروز شده اید.مطمئن باشید که صدای دیگری شنیده نمی شود..
"مایکل هیرش"Michael Hirsh روزنامه نگار وتحلیلگر سیاسی در مقاله ای در وب سایت هفته نامه نیوزویک پیش بینی کرده است که در پائیز امسال جنگ لبنان به جنگ آمریکا و اسرائیل از یکسو و جمهوری اسلامی از سوی دیگر تبدیل خواهد شد. مایکل هیرش به نقل از یک مقام اسرائیلی می نویسد جنگ شدیدتر خواهد شد و دیپلماسی هم دیگر کارایی ندارد. به نوشته هیرش در پائیز امسال احتمالا جنگ شدیدتری میان آمریکا و اسرائیل بر علیه جمهوری اسلامی آغاز خواهد شد. گفته می شود موضعگیری اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ارتباطی به ربوده شدن سربازان اسرائیلی ندارد بلکه مساله عمده برنامه های تسلیحات هسته ای جمهوری اسلامی است.بر اساس ارزیابی های اطلاعاتی،جمهوری اسلامی در چند ماه دیگر قادر خواهد بود غنی سازی اورانیوم در سطح بالا و تاسیسات هسته ای دست یابد و مواد لازم برای تهیه بمب هسته ای را تولید کند.برای اسرائیل خط قرمز جلوگیری از دستیابی ایران به دانش تولید اورانیوم بسیار غنی شده است.
از سوی دیگر "سیمور هرش"Seymour Hersh خبرنگار برجسته مجله نیویورکر که در افشای اخبار مربوط به جنگ عراق و پرونده هسته ای ایران سابقه طولانی دارد،در تازه ترین مقاله خود خبر داده است که "جرج بوش" رئيس جمهوری آمريكا و "ديك چنی" معاون وی از طرح استفاده احتمالی از ابزار هستهای برای نابودی تاسيسات غنیسازی اورانيوم در نظنز بخاطر مخالفت پنتاگون صرفنظر كرده اند.هرش که هیچگاه منابع خبری خود را در پنتاگون و سازمان اطلاعات آمریکا فاش نکرده است،در این مقاله مخالفت ژنرال يگانهای تفنگدار "پيتر پيس"،رئيس ستاد مشترك ارتش آمريكا را سبب این تغییر عقیده در کاخ سفید عنوان می کند.به گفته هرش امكان استفاده از سلاحهای تاكتيكی برای نابودی آزمايشگاههای زيرزمينی نطنز از نظر سياسی غيرقابل دفاع به نظر میرسد.چرا كه اين سلاحها، پرتوهای مرگباری تا فواصل زياد متصاعد می كنند. در عوض قرار است نيروي هوايی ارتش آمريكا از سلاحهای بزرگتر بتنشكن (بانكر باستر) استفاده كند تا اين سلاحها بتوانند هدفی را محقق سازند كه سلاحهای هستهای از پس آن بر می آيند.به اين وسيله از تحريك افكار عمومی به خاطر استفاده از سلاح هستهای كه از زمان حمله اتمی به ناكازاكی ژاپن انجام نشده،جلوگيری به عمل میآيد.
انتشار دو مقاله به صورت همزمان در دو مجله معتبر آمریکا و از سوی دو تحلیلگر برجسته با مضمونی نزدیک به یکدیگر،تنها یک پیام واحد را در بر دارد که متاسفانه کاخ سفید تصمیم خود را برای حمله نظامی به تاسیسات هسته ای جمهوری اسلامی گرفته،سیاستهای ماجراجویانه حکومت اسلامی در لبنان هرگونه تردیدی را در این رابطه از بین برده است.و این در شرایطی است که به دلیل سانسور شدید خبری از سوی حکومت اسلامی،مردم در بی خبری محض قرار گرفته اند.در آرامشی قبل از آمدن طوفان.
خبر پخش فیلم اعترافات رامین جهانبگلو از تلویزیون جمهوری اسلامی چند روزی است که از رسانه های نزدیک به دستگاه های اطلاعاتی به گوش می رسد.فیلمی که به گفته کیهان،از نقش دکتر رامین در برپایی انقلاب مخملین پرده می افکند.پخش این فیلم،مقدمات دور جدید سرکوب و برخورد با مخالفان سیاسی را فراهم خواهد کرد.اتفاقی که با توجه به بحران جاری در خاورمیانه از یکسو و جریان یافتن پرونده هسته ای در شورای امنیت سازمان ملل از سوی دیگر،کمتر فشاری را از سوی نهادهای بین المللی بر حکومت اسلامی به همراه خواهد داشت.در چنین شرایطی است که کیهان به زمینه سازی برای پخش فیلم در روزهای آتی می پردازد.اگر پخش فیلم متهمان قتلهای زنجیره ای و دانشجویان بازداشت شده در ناآرامیهای خرداد۸۲ با مقاومت مجلس ششم عملی نشد،هم اکنون کمتر مخالفتی در حاکمیت یکپارچه،با پخش این فیلم وجود دارد.این واقعیت که چنین فیلمهایی مدتهاست مورد پذیرش جامعه قرار نمی گیرد نیز از تهیه و پخش آن جلوگیری نکرده است.درواقع هیچ وجدان آگاهی اعترافات گرفته شده تحت فشار و در شرایط طاقت فرسای انفرادی را نخواهد پذیرفت.چنانکه پخش فیلم اعترافات سیامک پورزند و علی افشاری هیچگاه مورد پذیرش افکار عمومی جامعه قرار نگرفت.اعترافاتی که تنها در مورد علی افشاری و به گواه یکی از بازجویان پرونده اش پس از ۲۰۰ روز انفرادی گرفته شده بود.هرچند بازجوی فوق آن فیلم را از افتخارات کاری خود قلمداد می کرد.و این بار نشان افتخار بر سینه کدام بازجو نشسته است؟؟!!
امروز مراسم یادبود اکبر محمدی در حالی بر مزارش در روستای كنگميان واقع در 30 كيلومتری جاده آمل به بابل برگزار شد که با دخالت نیروهای امنیتی-اطلاعاتی تعداد زیادی از دانشجویان و فعالین سیاسی از شرکت در این مراسم بازماندند.اعضای دفتر تحکیم وحدت،سازمان ادوار تحکیم و جبهه متحد دانشجویی از جمله این افراد بودند که مینی بوس و اتوبوسهای حامل آنان در پلیس راه گردنک(نرسیده به آمل)متوقف گردید.هرچند کلیه افراد بازداشت شده پس از حدود ۶ ساعت بازجویی،آزاد شدند اما بیم آن می رود که پس از بازگشت به تهران،مجددا توسط اطلاعات تهران دستگیر شوند.سرگشتگی دادستانی و سازمان زندانها پس از مرگ اکبر محمدی،بر احتمال اتخاذ تصمیمی شتابزده در دستگیری فعالین دانشجویی افزوده است.در نبود سازمانهای قدرتمند نظارتی،چهره های بین المللی همچون اکبر گنجی و شیرین عبادی وظیفه سنگینی بر عهده دارند تا با هشدار دادن به مجامع جهانی از بروز فاجعه ای دیگر جلوگیری کنند.شرایط برای اجرای سناریوی کیهانیان فراهم شده است.مقابله با شبکه جاسوسی!!! که رامین جهانبگلو از زندان اوین در حال راه اندازی آن است.و شاید به همین دلیل است که جنازه تکه تکه شده اکبر محمدی نیز همچنان برای حکومت اسلامی خطرناک است،و اکبر همچنان نفس می کشد،عمیق تر از همیشه..
این حکومت استعداد فراوانی در اسطوره سازی دارد.در واقع زندانهای جمهوری اسلامی در ساختن قهرمان معجزه می کند.هفت سال قبل،وقتی منوچهر محمدی پس از فشارهای جسمی و روحی فراوان،در مقابل دوربین تلویزیون جمهوری اسلامی ظاهر شد تا رهبری اعتراضهای دانشجویی تیر ماه ۷۸ را بر عهده بگیرد،بسیاری از دانشجویانی که در بطن حادثه کوی دانشگاه بودند،برای اولین بار بود که با چهره کبود و تکیده این رهبر پشیمان آشنا می شدند.دانشجویی که در سالهای قبل از تیرماه ۷۸ در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران،با جمع کردن عده ای از دانشجویان و سخنرانی برای آنها،اسباب خنده و سرگرمی آنان را فراهم می کرد،اینک بدل به رهبری تلویزیونی شده بود.بعدها که در دادگاهی فرمایشی منوچهر محمدی به همراه برادرش "اکبر" به اعدام و حبس طولانی مدت محکوم شدند،نام این دو برادر بیشتر بر زبانها افتاد.آنانی که در داخل کشور و در میان دانشجویان بودند،از دو برادری صحبت می کردند که قربانی توهمات و هیجانات کاذب خود شدند تا حکومت اسلامی را در اجرای سناریویی از پیش طراحی شده به هدف برسانند.در واقع حکومت برای ضربه زدن و بی اعتبار کردن جنبش دانشجویی،به دنبال بازیگرانی بود تا در نمایش تلویزیونی اش نقش رهبری آشوبها را برعهده بگیرند،و چه بازیگرانی بهتر از منوچهر محمدی و برادرش که خود، شب را با خواب رهبری و هدایت دانشجویان به صبح می رساندند.با تمام این احوال کمتر کسی بود که بر احساسات پاک و در عین حال صادقانه این دو صحه نگذارد.بی شک فشاری که برادران محمدی در کنار دیگر دستگیرشدگان اعتراضهای تیرماه در جریان بازجویی ها متحمل شدند،و بعدها در سالهای زندان همچنان بر آنان ادامه داشت،دل هر انسان آزادیخواهی را به درد می آورد.شدت این فشارها به ویژه بر اکبر محمدی چنان بود که خود دستگاه قضایی با مرخصی نامحدود به او به منظور درمان دردهای ناشی از شکنجه در سالهای زندان موافقت کرده بود.شاید عده ای به این نتیجه رسیده بودند که بیرون ماندن امثال اکبر و منوچهر محمدی،خطر چندانی برای این حکومت ندارد.اما افسوس که همزمان با موج جدید دستگیریها که شامل احمد باطبی نیز شده است،اکبر محمدی،که در زادگاهش در آمل به سر می برد،بدون هیچ دلیل موجه به زندان بازگردانده شد تا به محض بازگشت به زندان دست به اعتصاب غذا بزند.و سرانجام اعتصاب غذایی که با هشدار وکیل و خانواده او به مسوولان زندان و صد البته تکذیب مقامات دادستانی همراه بود،منجر به مرگ اکبر محمدی شد تا نقطه تاریکی دیگر به کارنامه حقوق بشری جمهوری اسلامی اضافه شود.بدون شک حکومت اسلامی مسوول مرگ و یا بهتر بگویم قتل اکبر محمدی است.خطری که همه زندانیان سیاسی-عقیدتی،به ویژه احمد باطبی را نیز تهدید می کند.اکنون برماست که از وقوع قتلی دیگر جلوگیری کنیم.امااکبر محمدی همچون یک قهرمان از دنیا رفت،خبرگزاریهای بین المللی از مرگ یکی از رهبران دانشجویان ایران در زندان خبر دادند.آری زندانهای جمهوری اسلامی معجزه می کنند.
در همین رابطه:(در صورت فیلتر بودن احتمالی از فیلترشکنی که در پیوندهای روزانه قرار داده شده استفاده کنید )
برای اینکه غیبت من در اینجا بیش از این طولانی نشه،بالاخره امشب تصمیم گرفتم که وبلاگ رو به روز کنم.در دو هفته ای که ننوشتم،بحران در خاورمیانه جان صدها نفر را گرفت.روز یکشنبه در روستای قانا واقع در جنوب بیروت،بیش از ۵۵ نفر زیر حملات هوایی اسراییل جان باختند.اتفاقی که منجر به حمله تظاهرکنندگان طرفدار حزب الله به دفتر سازمان ملل در بیروت و تخریب آن گردید.اسراییل انهدام سکوهای پرتاب راکت حزب الله را هدف حملات روز یکشنبه خود اعلام کرد.و این تنها گوشه ای از تلفات انسانی جنگی بود که تا ساعاتی دیگر وارد بیستمین روز خود می شود.بیست روز قبل کمتر کسی پیش بینی می کرد که به اسارت گرفتن دو سرباز اسراییلی از سوی حزب الله سبب چنین بحرانی در خاورمیانه گردد،طراحان پشت صحنه ماجرا که بدون توجه به قربانی شدن ملتی بی گناه،به دنبال ابراز قدرت خود در منطقه بودند تا شاید امتیازی در جریان پرونده هسته ای به دست آورند،چنان مبهوت واکنش غیرمنتظره اسراییل شده اند که چاره ای جز تماشای نابودی تدریجی و در نهایت خلع سلاح کامل بازوی قدرتمند خود در لبنان ندارند.اسراییل که پشتیبانی ایالات متحده را در اختیار دارد،تا رسیدن به این هدف به حملات خود ادامه می دهد تا حزب الله با شعله آتشی که خود شعله ور کرد،بسوزد.پس از همراهی بی سابقه اعراب با اسراییل و غرب در متهم کردن حزب الله،به تدریج مخالفان داخلی این سازمان شیعی نیز لب به اعتراض گشوده اند.سخنان دو روز قبل ولید جنبلاط که حزب الله را آلت دست ایران و سوریه دانسته بود،حسن نصرالله را وادار کرد تا روز گذشته بار دیگر از مخفیگاه خود در پیامی تصویری ضمن دفاع از آنچه مقاومت لبنانی می خواند،استقرار ارتش ملی لبنان در جنوب این کشور را تلویحا بپذیرد،شاید این عقب نشینی آشکار و آتش بس احتمالی مانع از نابودی کامل سازمان تحت امرش شود.آتش بسی که در دیدار روز جمعه تونی بلر و پرزیدنت بوش،تنها در صورت خلع سلاح دائمی حزب الله و استقرار کلاه آبی های سازمان ملل در جنوب لبنان می تواند به صلحی پایدار بیانجامد.در پایان همین دیدار بود که پرزیدنت بوش بار دیگر حکومت ایران را به پذیرش بسته پیشتهادی غرب در قبال توقف غنی سازی اورانیوم فراخواند تا به نوعی بر ارتباط پرونده هسته ای ایران و بحران کنونی خاور میانه صحه گذارد.نشانه رفتن انگشت اتهام به سوی حکومت ایران در برهم زدن آرامش منطقه سبب شد تا ۵ کشور عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل و آلمان،در برخورد با خطر هسته ای حکومت اسلامی به همگرایی بیشتری برسند.خبرگزاریها در حالی از پیشنویس قطعنامه مورد توافق این کشورها در فراخواندن ایران به توقف غنی سازی تا پایان ماه آگوست خبر می دهند،که حکومت اسلامی پیشاپیش چنین درخواستی را رد کرده است.امری که به موجب مفاد قطعنامه منجر به تحریم سیاسی و اقتصادی ایران تحت فصل هفتم منشور سازمان ملل خواهد شد.و شاید دلخوشی مقامات جمهوری اسلامی به حمایت ونزوئلاست که رییس جمهور پوپولیستش برای ابراز این حمایت در ایران به سر می برد.به هر حال پس از سوختن احتمالی یکی از چند برگ برنده در لبنان،سلاح نفت همچنان عامل تعیین کننده ای نشان می دهد.
نیوزویک پیش بینی کرده است که در پائیز امسال جنگ لبنان به جنگ آمریکا و اسرائیل از یکسو و جمهوری اسلامی از سوی دیگر تبدیل خواهد شد. مایکل هیرش به نقل از یک مقام اسرائیلی می نویسد جنگ شدیدتر خواهد شد و دیپلماسی هم دیگر کارایی ندارد. به نوشته هیرش در پائیز امسال احتمالا جنگ شدیدتری میان آمریکا و اسرائیل بر علیه جمهوری اسلامی آغاز خواهد شد. گفته می شود موضعگیری اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ارتباطی به ربوده شدن سربازان اسرائیلی ندارد بلکه مساله عمده برنامه های تسلیحات هسته ای جمهوری اسلامی است.بر اساس ارزیابی های اطلاعاتی،جمهوری اسلامی در چند ماه دیگر قادر خواهد بود غنی سازی اورانیوم در سطح بالا و تاسیسات هسته ای دست یابد و مواد لازم برای تهیه بمب هسته ای را تولید کند.برای اسرائیل خط قرمز جلوگیری از دستیابی ایران به دانش تولید اورانیوم بسیار غنی شده است.
فیلمی که به گفته کیهان،از نقش دکتر رامین در برپایی انقلاب مخملین پرده می افکند.پخش این فیلم،مقدمات دور جدید سرکوب و برخورد با مخالفان سیاسی را فراهم خواهد کرد.اتفاقی که با توجه به بحران جاری در خاورمیانه از یکسو و جریان یافتن پرونده هسته ای در شورای امنیت سازمان ملل از سوی دیگر،کمتر فشاری را از سوی نهادهای بین المللی بر حکومت اسلامی به همراه خواهد داشت.در چنین شرایطی است که کیهان به زمینه سازی برای پخش فیلم در روزهای آتی می پردازد.اگر پخش فیلم متهمان قتلهای زنجیره ای و دانشجویان بازداشت شده در ناآرامیهای خرداد۸۲ با مقاومت مجلس ششم عملی نشد،هم اکنون کمتر مخالفتی در حاکمیت یکپارچه،با پخش این فیلم وجود دارد.این واقعیت که چنین فیلمهایی مدتهاست مورد پذیرش جامعه قرار نمی گیرد نیز از تهیه و پخش آن جلوگیری نکرده است.درواقع هیچ وجدان آگاهی اعترافات گرفته شده تحت فشار و در شرایط طاقت فرسای انفرادی را نخواهد پذیرفت.چنانکه پخش فیلم اعترافات سیامک پورزند و علی افشاری هیچگاه مورد پذیرش افکار عمومی جامعه قرار نگرفت.اعترافاتی که تنها در مورد علی افشاری و به گواه یکی از بازجویان پرونده اش پس از ۲۰۰ روز انفرادی گرفته شده بود.هرچند بازجوی فوق آن فیلم را از افتخارات کاری خود قلمداد می کرد.و این بار نشان افتخار بر سینه کدام بازجو نشسته است؟؟!! 
سازمان ادوار تحکیم و جبهه متحد دانشجویی از جمله این افراد بودند که مینی بوس و اتوبوسهای حامل آنان در پلیس راه گردنک(نرسیده به آمل)متوقف گردید.هرچند کلیه افراد بازداشت شده پس از حدود ۶ ساعت بازجویی،آزاد شدند اما بیم آن می رود که پس از بازگشت به تهران،مجددا توسط اطلاعات تهران دستگیر شوند.سرگشتگی دادستانی و سازمان زندانها پس از مرگ اکبر محمدی،بر احتمال اتخاذ تصمیمی شتابزده در دستگیری فعالین دانشجویی افزوده است.در نبود سازمانهای قدرتمند نظارتی،چهره های بین المللی همچون اکبر گنجی و شیرین عبادی وظیفه سنگینی بر عهده دارند تا با هشدار دادن به مجامع جهانی از بروز فاجعه ای دیگر جلوگیری کنند.شرایط برای اجرای سناریوی کیهانیان فراهم شده است.مقابله با شبکه جاسوسی!!! که رامین جهانبگلو از زندان اوین در حال راه اندازی آن است.و شاید به همین دلیل است که جنازه تکه تکه شده اکبر محمدی نیز همچنان برای حکومت اسلامی خطرناک است،و اکبر همچنان نفس می کشد،عمیق تر از همیشه..
دانشجویی که در سالهای قبل از تیرماه ۷۸ در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران،با جمع کردن عده ای از دانشجویان و سخنرانی برای آنها،اسباب خنده و سرگرمی آنان را فراهم می کرد،اینک بدل به رهبری تلویزیونی شده بود.بعدها که در دادگاهی فرمایشی منوچهر محمدی به همراه برادرش "اکبر" به اعدام و حبس طولانی مدت محکوم شدند،نام این دو برادر بیشتر بر زبانها افتاد.آنانی که در داخل کشور و در میان دانشجویان بودند،از دو برادری صحبت می کردند که قربانی توهمات و هیجانات کاذب خود شدند تا حکومت اسلامی را در اجرای سناریویی از پیش طراحی شده به هدف برسانند.در واقع حکومت برای ضربه زدن و بی اعتبار کردن جنبش دانشجویی،به دنبال بازیگرانی بود تا در نمایش تلویزیونی اش نقش رهبری آشوبها را برعهده بگیرند،و چه بازیگرانی بهتر از منوچهر محمدی و برادرش که خود، شب را با خواب رهبری و هدایت دانشجویان به صبح می رساندند.با تمام این احوال کمتر کسی بود که بر احساسات پاک و در عین حال صادقانه این دو صحه نگذارد.بی شک فشاری که برادران محمدی در کنار دیگر دستگیرشدگان اعتراضهای تیرماه در جریان بازجویی ها متحمل شدند،و بعدها در سالهای زندان همچنان بر آنان ادامه داشت،دل هر انسان آزادیخواهی را به درد می آورد.شدت این فشارها به ویژه بر اکبر محمدی چنان بود که خود دستگاه قضایی با مرخصی نامحدود به او به منظور درمان دردهای ناشی از شکنجه در سالهای زندان موافقت کرده بود.شاید عده ای به این نتیجه رسیده بودند که بیرون ماندن امثال اکبر و منوچهر محمدی،خطر چندانی برای این حکومت ندارد.اما افسوس که همزمان با موج جدید دستگیریها که شامل احمد باطبی نیز شده است،اکبر محمدی،که در زادگاهش در آمل به سر می برد،بدون هیچ دلیل موجه به زندان بازگردانده شد تا به محض بازگشت به زندان دست به اعتصاب غذا بزند.و سرانجام اعتصاب غذایی که با هشدار وکیل و خانواده او به مسوولان زندان و صد البته تکذیب مقامات دادستانی همراه بود،منجر به مرگ اکبر محمدی شد تا نقطه تاریکی دیگر به کارنامه حقوق بشری جمهوری اسلامی اضافه شود.بدون شک حکومت اسلامی مسوول مرگ و یا بهتر بگویم قتل اکبر محمدی است.خطری که همه زندانیان سیاسی-عقیدتی،به ویژه احمد باطبی را نیز تهدید می کند.اکنون برماست که از وقوع قتلی دیگر جلوگیری کنیم.امااکبر محمدی همچون یک قهرمان از دنیا رفت،خبرگزاریهای بین المللی از مرگ یکی از رهبران دانشجویان ایران در زندان خبر دادند.آری زندانهای جمهوری اسلامی معجزه می کنند.
بالاخره امشب تصمیم گرفتم که وبلاگ رو به روز کنم.در دو هفته ای که ننوشتم،بحران در خاورمیانه جان صدها نفر را گرفت.روز یکشنبه در روستای قانا واقع در جنوب بیروت،بیش از ۵۵ نفر زیر حملات هوایی اسراییل جان باختند.اتفاقی که منجر به حمله تظاهرکنندگان طرفدار حزب الله به دفتر سازمان ملل در بیروت و تخریب آن گردید.اسراییل انهدام سکوهای پرتاب راکت حزب الله را هدف حملات روز یکشنبه خود اعلام کرد.و این تنها گوشه ای از تلفات انسانی جنگی بود که تا ساعاتی دیگر وارد بیستمین روز خود می شود.بیست روز قبل کمتر کسی پیش بینی می کرد که به اسارت گرفتن دو سرباز اسراییلی از سوی حزب الله سبب چنین بحرانی در خاورمیانه گردد،طراحان پشت صحنه ماجرا که بدون توجه به قربانی شدن ملتی بی گناه،به دنبال ابراز قدرت خود در منطقه بودند تا شاید امتیازی در جریان پرونده هسته ای به دست آورند،چنان مبهوت واکنش غیرمنتظره اسراییل شده اند که چاره ای جز تماشای نابودی تدریجی و در نهایت خلع سلاح کامل بازوی قدرتمند خود در لبنان ندارند.اسراییل که پشتیبانی ایالات متحده را در اختیار دارد،تا رسیدن به این هدف به حملات خود ادامه می دهد تا حزب الله با شعله آتشی که خود شعله ور کرد،بسوزد.پس از همراهی بی سابقه اعراب با اسراییل و غرب در متهم کردن حزب الله،به تدریج مخالفان داخلی این سازمان شیعی نیز لب به اعتراض گشوده اند.سخنان دو روز قبل ولید جنبلاط که حزب الله را آلت دست ایران و سوریه دانسته بود،حسن نصرالله را وادار کرد تا روز گذشته بار دیگر از مخفیگاه خود در پیامی تصویری ضمن دفاع از آنچه مقاومت لبنانی می خواند،استقرار ارتش ملی لبنان در جنوب این کشور را تلویحا بپذیرد،شاید این عقب نشینی آشکار و آتش بس احتمالی مانع از نابودی کامل سازمان تحت امرش شود.آتش بسی که در دیدار روز جمعه تونی بلر و پرزیدنت بوش،تنها در صورت خلع سلاح دائمی حزب الله و استقرار کلاه آبی های سازمان ملل در جنوب لبنان می تواند به صلحی پایدار بیانجامد.در پایان همین دیدار بود که پرزیدنت بوش بار دیگر حکومت ایران را به پذیرش بسته پیشتهادی غرب در قبال توقف غنی سازی اورانیوم فراخواند تا به نوعی بر ارتباط پرونده هسته ای ایران و بحران کنونی خاور میانه صحه گذارد.نشانه رفتن انگشت اتهام به سوی حکومت ایران در برهم زدن آرامش منطقه سبب شد تا ۵ کشور عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل و آلمان،در برخورد با خطر هسته ای حکومت اسلامی به همگرایی بیشتری برسند.خبرگزاریها در حالی از پیشنویس قطعنامه مورد توافق این کشورها در فراخواندن ایران به توقف غنی سازی تا پایان ماه آگوست خبر می دهند،که حکومت اسلامی پیشاپیش چنین درخواستی را رد کرده است.امری که به موجب مفاد قطعنامه منجر به تحریم سیاسی و اقتصادی ایران تحت فصل هفتم منشور سازمان ملل خواهد شد.و شاید دلخوشی مقامات جمهوری اسلامی به حمایت ونزوئلاست که رییس جمهور پوپولیستش برای ابراز این حمایت در ایران به سر می برد.به هر حال پس از سوختن احتمالی یکی از چند برگ برنده در لبنان،سلاح نفت همچنان عامل تعیین کننده ای نشان می دهد.