هفته ای که گذشت هفته ای مرگبار برای جهان بود.از کشتار بی رحمانه ۳۳ نفر از دانشجویان و استادان دانشگاه ویرجینیا"Virginia Tech" توسط دانشجویی روان پریش -که فاجعه آمیز ترین کشتار از این نوع در تاریخ آمریکا به شمار می رفت- گرفته تا کشته شدن صدها نفر در جریان بمبگذاریهای انتحاری و غیر انتحاری در عراق.که دومی با وجود چند برابر بودن تعداد کشته شدگان تنها ساعاتی توانست گوی سبقت را از اولی بر روی تلکسهای خبری جهان برباید!چرا که مدتهاست مرگ مردم بی پناه عراق به امری عادی بدل گردیده است.بنیادگرایان سنی و شیعی چنان جان انسانها را بی ارزش کرده اند که خبر مرگ ۲۰۰ تن در یک روز نیز تنها دقایقی تاثر بیننده تلویزیونی را بر می انگیزد.در آنسو دانشجویی که قصد خودکشی داشته تصمیم می گیرد عده ای دیگر را نیز با خود ببرد آن هم "برای الهام بخشيدن به نسل های ضعيف و مردم بی پناه".طنز تلخی است.او نیز یک تنه به جنگ آنانی رفته است که "دستشان به خون آغشته است".دانشجویان بی گناه!مردمی بی پناه!آنها در آمریکا!اینها در عراق!همه قربانی اند.قربانی افکاری پلید!افکاری شیطانی.زاییده مغزهایی بیمار!بیمارانی روان پریش!
پی نوشت:این روزها سعی می کنم کوتاه بنویسم.نمی دانم شاید روال قبلی نوشته هایم کمتر به درد وبلاگ می خورد.به هر حال در این باره اولویت با نظر شماست که زحمت خواندن را به خود می دهید.
در پی دستگیری شبانه ۱۵ دانشجوی دانشگاه مازندران،جمعی از دانشجویان لیبرال بیانیه ای را به این شرح صادر کرده اند:
با خبر شدیم که در پی اعتراضات دانشجویی روی داده در دانشگاه مازندران ۱۵ تن از دانشجویان این دانشگاه بر خلاف موازین حقوق بشر و نص قوانین جاری توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده اند. ما دانشجویان لیبرال دانشگاههای تهران ضمن اعتراض به نقض حقوق شهروندی دانشجویان نام برده خواستار آزادی هر چه سریعتر آنها هستیم.اقتدارگرایان اینک برای سرکوب دانشگاه شمشیر را از رو بستهاند. ما به آنان نسبت به عواقب اعمال خشن و سرکوبگرانهشان هشدار میدهیم. گویا تسامح و تساهل طیف نظامی-امنیتی حاکم تنها شامل حال سربازان انگلیسی میشود و دانشجویان و زنان و کارگران دیگر شهروندان از عطوفت اقتدارگرایان بینصیبند.ما در شرایط کنونی همه فعالین دانشجویی را به بیداری و هوشیاری در برابر تحرکات سرکوبگرانه اقتدارگرایی دعوت میکنیم.
پی نوشت:امروز نیروهای قضایی بار دیگر تعدادی از معلمان را نه در مقابل مجلس اسلامی که این بار بر سر کلاس های درس و در مقابل دیدگان هراسان دانش آموزانشان دستگیر کردند تا استاد و دانشجو در کنار یکدیگر مورد هجوم بی رحمانه قرار گرفته باشند.اینها آخرین نفسهای بیماری است که هر لحظه خود را به مرگ نزدیک تر می بیند.اندکی صبر،سحر نزدیک است...
در چند روز گذشته ناآرامی ها در عراق شدیدتر شده است.کشته شدن دو نماینده پارلمان عراق در منطقه سبز بغداد تحت کنترل و حفاظت شدید نیروهای آمریکایی،موفقیتی بزرگ برای تروریستها به شمار می رود.از سوی دیگر پنتاگون برای نخستین بار حکومت ایران را به پشتیبانی از شورشیان سنی در کنار شیعیان تندرو با هدف تشدید ناآرامیها در عراق متهم کرده است.اتهامی سنگین که متاسفانه رفتار نابخردانه حکومت اسلامی در بحران سازی،پذیرش آن را راحت می کند.از سوی دیگر فاینشنال تایمز،مفقود شدن مامور بازنشسته اف.بی.آیFBI در ایران را به دستگیری او توسط عوامل جمهوری اسلامی مربوط می داند.در ارتباط با پرونده هسته ای،دیپلماتها در آژانس بین المللی انرژی اتمی،از پیدا شدن موادی غیرقانونی در تاسیسات هسته ای در ایران خبر داده اند.البرادعی رییس این آژانس نیز تلویحا پیشرفتهای هسته ای اعلام شده از سوی حکومت ایران را اغراق آمیز و به دور از واقعیت توصیف کرد.نیکلاس برنز معاون پرنفوذ وزارت خارجه آمریکا،واکنشی تندتر به این پیشرفتهای اغراق آمیز نشان داد،استفاده از قوای نظامی برای توقف برنامه هسته ای حکومت اسلامی را "نامطلوب" و در عین حال "قابل طرح" دانست.اتفاقی که تندروها در ایران،وقوع آن را برای حفظ موقعیت کنونی خود لازم می دانند و میانه روها علی رغم مخالفت با اتخاذ چنین سیاستی،توانایی ارائه طرحی جایگزین برای حل بحران کنونی را ندارند.گزارش آتی بازرسان آژانس از تاسیسات نطنز،گزارشی تعیین کننده خواهد بود.پروسه انزوای حکومت ایران در حال نهایی شدن است.انزوایی که مقدمه ای برای اتخاذ تصمیمات "نامطلوب" خواهد بود.تصمیماتی که برای ایرانیان و در غیاب آنها در حال گرفته شدن است.سرنوشت ما را کسانی دیگر رقم می زنند.
با گذشت دو روز از آزاد شدن ۱۵ نظامی بریتانیایی،راحت تر می توان به بحرانی که در نوروز امسال نام ایران را به خبر اول رسانه های تصویری و نوشتاری دنیا بدل کرده بود،پرداخت.بحرانی که هر چه طولانی تر می شد،از سویی ماجرای گروگانگیری دیپلماتهای آمریکایی را در سال ۱۹۷۹ در اذهان زنده می کرد و از سوی دیگر با شدیدتر شدن لحن مقامات انگلیسی و اولتیماتوم ۴۸ ساعته نخست وزیر این کشور،سایه جنگ را نیز بر آسمان ایران پررنگ تر می نمود.جنگی که ساعاتی قبل از این اولتیماتوم در بیشتر رسانه ها برایش روز و ساعت دقیق نیز تعیین شده بود:جمعه ۶ آپریل،ساعت ۴ صبح به وقت محلی.
اینچنین بود که در آخرین ساعتها از همان مهلت دو روزه،رییس دولت پادگانی در کنفرانس خبری اش که اتفاقا با یک روز تاخیر برگزار می شد،ناگهان از آزادی ملوانان به عنوان هدیه عید پاک به مردم بریتانیا از سوی مردم ایران! خبر داد تا به نوعی دستگیری آنان را نیز از آغاز به خواست مردم ایران تعبیر کرده باشد.همان مردمی که در بیانیه دفتر نخست وزیری انگلستان از آنان به عنوان تمدنی باستانی و ملتی با تاريخی پرافتخار و بزرگ یاد می گردد تا ۱۲ روز ماجراجویی حکمرانان ایران به پای این مردم متمدن نوشته نشود و این هدیه که پیش از آن به عذرخواهی دولت انگلستان منوط شده بود،حتی تشکری را نیز عاید دولتمردان جمهوری اسلامی ننماید.و این همانی بود که در فردای آزادی نظامیان انگلیسی،مورد توجه تقریبا تمام روزنامه ها و خبرگزاریهای مهم دنیا قرار گرفت.محمود احمدی نژاد که پیش از این آزادی ملوانان را تنها درصورت اعلام پوزش دولت بریتانیا ممکن دانسته بود،خود نیز همچون موارد مشابه دستور آزادی بی قید و شرط آنان را صادر کرد تا نشان دهد که این قطار علی رغم تبلیغات ارایه شده هم ترمز دارد و هم دنده عقب.
اما فرآیند دستگیری این ملوانان را از آغاز تا آزادی نباید چندان هم بدون فایده برای جمهوری اسلامی و به ویژه جریان تندرو در سپاه و دولت تحت حمایت آنها دانست.به نظر می رسد که عملیات دستگیری با توجه به حضور گروه فیلمبرداری و بدون اعلام اخطار به قایق انگلیسی -حتی درصورت تجاوز به آبهای ایران-عملیاتی حساب شده و با برنامه قبلی بوده است.به ویژه که امروز شبکه انگلیسی اسکای نیوز SKY NEWS از مصاحبه ای پخش نشده با کاپیتان "کریس ایر" ۵ روز پیش از دستگیری ملوانان خبر داد که ادعا می کرد نیروهای تحت امرش به جمع آوری اطلاعات جاسوسی درباره ایران از طریق خدمه کشتیهای مورد بازرسی که چند ساعتی در ایران توقف کرده باشند می پردازند.این مساله درصورت آگاهی احتمالی تندروها در سپاه پاسداران،می توانسته مجوز دستگیری این نیروها را حتی در خارج از آبهای ایران از سوی عالی ترین مقام حکومت اسلامی به همراه داشته باشد.اینچنین بود که بخشی از حکومت اسلامی درست در روزی که شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۱۷۴۷ برای اعمال دور دوم تحریم ها علیه حکومت تهران را به تصویب می رساند،به ابراز قدرت در آبهای تحت سلطه بریتانیا و آمریکا پرداخت تا دست کم قانون گریزی و سرکشی خود را با صراحت به جهان اعلام کند.این سرکشی آزمونی بود برای ارزیابی میزان ریسک پذیری بخشی از جهان غرب و اتحادیه اروپا در همراهی با بریتانیا و آمریکا در اعمال تحریمهای سنگین تر و در صورت لزوم حمله نظامی به ایران.ارزیابی که نتیجه آن در پایان ماراتن ۱۲ روزه برای دولت پادگانی،امیدوارکننده بود.که نه تنها اتحادیه اروپا در همراهی با عضو تاثیرگذار خود حاضر به قطع روابط اقتصادی با حکومت تهران نشد که شورای امنیت سازمان ملل نیز با فشار موثر روسیه به نفع تهران،حتی از صدور قطعنامه ای شدید اللحن بر ضد حکومت اسلامی خودداری نمود.به این موفقیتها اضافه کنید نوسان قیمت نفت را که در طول روزهای بحران همچنان ادامه داشت.از سوی دیگر رفتار خویشتندارانه دولت انگلستان و حمایت ملایم دولت بوش از موضع بریتانیا را نیز باید در راستای حفظ جان شهروندان بریتانیایی به اسارت گرفته شده از سوی جمهوری اسلامی قلمداد کرد.چنانکه بلافاصله پس از آزادی گروگانها و خروج آنها از ایران،لحن نخست وزیر بلر،به تندی گرایید و تلویحا حکومت اسلامی را به کشتن ۴ سرباز بریتانیایی در صبح همان روز در بصره متهم کرد.اتهامی که امروز مورد تایید پلیس بصره نیز قرار گرفت که بمبهای کنار جاده ای ساخت ایران معروف به EFP را عامل قتل این سربازان اعلام نموده است.به این ترتیب به نظر می رسد که دولت انگلستان بلافاصله پس از آزادی شهروندانش در پی وارد کردن ضربه ای سنگین بر حکومت ایران برآمده است.ضربه ای که می تواند طعم شیرین موفقیتهای فعلی را بر محمود احمدی نژاد و حامیان تندرو اش تلخ نماید.امروز خبرگزاریها از آمادگی نیروهای نظامی آمریکا برای حمله به تاسیسات هسته ای و نظامی ایران در پایان ماه آپریل خبر داده اند.بازها در ایالات متحده ناتوانی اتحادیه اروپا و سازمان ملل در رام کردن تندروها در ایران را به رخ می کشند.اکنون خطر جدی تر از قبل شده است.پای روباه پیر به میان آمده است!
پی نوشت۱:دقایقی قبل پایگاه دریایی سلطنتی چیونور CHIVENOR اعلام کرد که سربازان و تفنگداران بریتانیایی برای مدت تقریبا دو هفته در ایران با چشم بند و تحت فشار در زندان انفرادی تهدید شده بودند که درصورت عدم اعتراف به تجاوز به آبهای ایران،مدتها در زندان خواهند ماند!
در مقایسه این رفتار با آنچه حکومت نسبت به زندانیان سیاسی در ایران روا می دارد،ادعای خوش رفتاری با گروگانهای بریتانیایی از سوی حکومت ایران چندان هم نابجا نبوده است.
پی نوشت۲:اولین پست من در سال جدید کمی با تاخیر انجام گرفت ضمن عذرخواهی از همه بازدیدکنندگانی که بیش از دو هفته با صفحه به روز نشده وبلاگ مواجه شدند،امیدوارم که در سال جدید با نظم بیشتری در کنار شما باشم.سال خوبی داشته باشید!
با گذشت دو روز از آزاد شدن ۱۵ نظامی بریتانیایی،راحت تر می توان به بحرانی که در نوروز امسال نام ایران را به خبر اول رسانه های تصویری و نوشتاری دنیا بدل کرده بود،پرداخت.بحرانی که هر چه طولانی تر می شد،از سویی ماجرای گروگانگیری دیپلماتهای آمریکایی را در سال ۱۹۷۹ در اذهان زنده می کرد و از سوی دیگر با شدیدتر شدن لحن مقامات انگلیسی و اولتیماتوم ۴۸ ساعته نخست وزیر این کشور،سایه جنگ را نیز بر آسمان ایران پررنگ تر می نمود.جنگی که ساعاتی قبل از این اولتیماتوم در بیشتر رسانه ها برایش روز و ساعت دقیق نیز تعیین شده بود:جمعه ۶ آپریل،ساعت ۴ صبح به وقت محلی.